JÖNTÜRK1908

“MİLLİ” TÜRK TALEBE BİRLİĞİ

2011-12-30T22:49:00.000+02:00

"Milli" Türk Talebe Birliği diye bir birlik var. Güya eskisinin devamı. Ama ilginç işlere imza atarlar. Mesela terör protestosu yoktur

Mesela bu sözde milli birlik, terörü protesto etmezken, Anayasa'daki "Türk" vurgusundan rahatsızdırlar. Bu rahatsızlığın ayrıntılarını okumak istiyorsanız bkz. MTTB’nin birinci “T”si ne olacak?

Şimdi bu birlik yarın neyi protesto edecekmiş biliyor musunuz? Milli piyangoyu. Neymiş efendim, piyango milli değilmiş.

Ve ifadeye bakın. "Piyango milli ise biz değiliz". Siz Türk kelimesinden rahatsız olurken nasıl milli oluyorsunuz, önce onu anlatın bu millete...

AŞK

2011-09-06T04:37:00.002+03:00

Bu konularda güzel konuşurum, ama yazmayı pek beceremem. Duygular zordur. Hele onları anlatmak daha bi zordur.

Bu duygunun adını aşk olarak koymuşsak, ki genelde böyle olur, onu anlatmak için şair veya yazar olmak gerekir. Ama öyle fasa fisosundan değil. Hakiki şair, hakiki yazar...

Bizim yerimize onlar anlatırlar duygularımızı...

Ben bir deneme yapmak istiyorum.

Dedim ya güzel konuşurum bu konularda. Bir başlasam susturamazlar. Bilen bilir:)

Ama yazmaya gelince öyle değil işte.

Nedir aşk?

Ama aşk denince sanmayın ki, bir kadın veya erkektir aşk...

Elbette o da vardır ama bir vatan aşkı vardır ki, düşünülür mü üzerinde? Zannetmiyorum... Şehitler varken vatan aşkını ben tanımlayabilir miyim/biz tanımlayabilir miyiz bilmiyorum. Ama farklıdır vatan aşkı... Bunu çok iyi biliyorum. Kana bir kere girdi mi, çıkması mümkün olmayan, ebedi aşktır o...

Tokat'tan yeni geldim. Oradan başlayayım... Size Murtaza Ağabey'in vatan aşkını anlatayım. Soğan tarlasıdır vatan aşkı, domates, buğday, mısır tarlasıdır...

Toprağa terini akıtmaktır vatan aşkı... O topraktan üretmek, helal kazanmaktır... Ürettiğin topraktan kopamamak, üretmek, üretmektir...

Hakkını vermeyen haramilere karşı, topraktan kazandığında 3 çocuk okutmak, okutmaya çalışmaktır. Harami değil alim olsunlar diye...

İşte bu vatan aşkıdır. Sözle anlatmak zordur... Onu yerinde görmek gerekir...

Aşk... İlahi aşk vardır. Onu benim anlatmam doğru olmaz. Haddime değil... Bu nedenle yazmayacağım...

Aşk... Yâre duyulan aşk... Aslında herkes aşık olur da gerçekten aşık mı oluruz, yoksa kendimiz mi o anlamı yükleriz. Bunu çözmüş değilim...

Ama bana sorarsanız aşk yârin saç kokusudur... Yıllar sonra bile burnunda tüter...

Aşk, ses tonudur. Bir gece sessizliğinde kulağında çınlayan.

Aşk tebessümüdür hala gözünü kapattığında görülebilen...

Aşk O'nu hissetmektir, görmesen bile...

Aşk O'nsuz da yaşamaktır, acıya inat... Ölüme, tükenişe direnmektir...

Umursanmamak, yargılanmak, suçlanmak, idam edilmektir aşk... Bile bile yine tutsak olmaktır katiline...

Katiline, celladına kalbini elinle söküp vermektir aşk... Aşk onun gözlerinde ölmek, Azrail'i görebilmektir...

İlk aklıma gelenleri yazdım ve "Aşk nedir" diye sorduğunuzda benden alacağınız tek kelimelik bir yanıt var: Bilmiyorum...

Çünkü 20'li yaşların başında idam edildim. Aşkı bilenlerce...

Bu nedenle ben pek aşk tanımı yapamıyorum. Çünkü ölüler konuşamaz, tanım yapamaz.

Tük olmak kolay mı?

2011-08-21T14:20:00.001+03:00

Bu hikayeyi, şu an okuduğum kitapta görünce paylaşmak istedim. Türk olmanın ne kadar zor olduğunu bizzat efsane Milli Eğitim Bakanlarından Hasan Ali Yücel'in ifadeleriyle anlatayım.
Nazi zulmünden kaçıp Türkiye'ye gelen Alman profesörlere bir süre sonra Türkiye'de de esmeye başlayan Yahudi karşıtı rüzgardan dolayı "Türk vatandaşlığına geçerseniz sorun kalmaz" denilerek Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlığı teklif edilir. Elbette Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olunca bu Alman profesörlerin maaşları neredeyse dörte birine iner. İşte bu Prof.lardan biri bu durumla karşılaşınca sabahın köründe Hasan Ali Yücel'in kapısını çalar.

Hasan Ali Yücel, hiç beklemediği için Profesörü görünce şaşırır.

"Hayrola hocam" der şaşkın şaşkın. "Sabah sabah... Hayırdır inşallah?"

"Aman Sayın Bakanım..." der Profesör, öfkeli öfkeli. "Beni hoş görün, sizi sabah sabah rahatsız ettiğim için. Bu nasıl iştir anlayamadım. Şimdiye kadar üniversiteden 600 lira maaş alıyordum. Şimdi Türk vatandaşı oldum diye, maaşımı bu ay dörtte birine düşürdüler. Bu nasıl iş? Türk vatandaşı oldum diye cezalandırılıyor muyum yoksa?"

Bir kahkaha atar Hasan Ali Yücel:

"Yahu" der, "Sen kolay mı sanıyorsun Türk olmayı, Allah aşkına?"

Bu hikaye Demirtaş Ceyhun'un "Ah Şu Biz Kara Bıyıklı Türkler" kitabında geçiyor.

Mutlaka okunması gereken bir kitap. Sahaftan veya internetten bulup mutlaka temin edin ve okuyun...

Hakikaten de Türk olmanın kolay olmadığını tarihimizi ilginç bir şekilde irdeleyerek anlatan bir kitap...

Can Yücel'in malvarlığı

2011-08-12T19:08:00.003+03:00

Bugün Can Yücel'in namı diğer Can Baba'nın ölüm yıldönümü. 12 yıl oldu Can Baba'sız geçen... Her sözüyle, her dizesiyle hatırlanır ama onun mal varlığı hiç unutulmaz. İşte o malvarlığı:

1-Avşa adasında üç daire, dört üçgen, beş dikdörtgen

2-Gökyüzünde bi bulut

3-Bitliste beş minare

4-Bir yazlık biri kışlık iki platonik sevgili

5-Büro mobilyası ve çelik kapı üreten bir fabrikanın öğle üzeri yaslanıp sigara içilen beyaz duvarı

6-Islıkla da çalınabilen dört anonim türkü

7-Palandökende bi palan, iki döken

8-Kastamonu da üç kasto

9-Üç fay hattı

10-Bir çarşamba, iki perşembe, üç cuma

11-Dünyada mekan

12-Ahirette iman

13-Denizde kum

14-Uzayda yerçekimsizlik

15-Bi çuval gazoz kapağı

16-Bi kiprit kutusu sigara izmariti

17-Onsekiz saç biti

18-Biri ingilizce 6 adet küfür

19-Yirmi tane boş naylon poşet

20-Sevenlerin kalbinde kurulmuş bir taht

21-Bi sürü saç sakal, kıl, tüy, yün

22-Üç ayrı parkta üç ayrı belediyeye ait üç ayrı banka reklamlı bank

23-Bi ayakkabı çekeceği

24-Üç don lastiği

25-İki büyük taş kütlesi

26-Bir adet ağaç gölgesi

27-Üç kuş kanadı sesi

28-Bi sürü kedi köpek

29-Bi marmara denizi

30-Camına yaslanıp seyredilen iki piliç çevirmeci

31-Her aksam karıştırılan dört çöp bidonu

32-Çalip çalip kaçılan beş melodili apartman zili

33-Nakit 15 lira

34-Anne babadan kalma yarısı yaşanmış bi ömür...

2015'TE BİR YAŞ TOPLANTISI HABERİ

2011-08-01T00:56:00.000+03:00

YAŞ'ta 30'dan fazla askerin Y-TSK'yla ilişiği kesildi. Yeni Türk Silahlı Kuvvetleri'nin yeni komuta kademesinin ortaya çıkacağı Yüksek Askeri Şûra toplantısında bir bölümü "Atatürkçülük, Milliyetçilik, ABD'ye posta koymak, (haşa huzurdan) BOP'u bozmaya çalışmak ve Kürdistan'a engel olma faaliyetlerinden" olmak üzere 30'u aşkın personel ordudan atıldı

04/08/2015

YENİ ANKARA- Yeni Türk Silahlı Kuvvetleri'nin önümüzdeki yıllardaki komuta kademesinin şekilleneceği Yüksek Askeri Şûra (YAŞ) ağustos ayı olağan toplantısı, Milli Savunma Bakanı'nın verdiği öğlen yemeğinin ardından sona erdi. Bir bölümü "Atatürkçülük, Milliyetçilik, ABD'ye posta koymak, (haşa huzurdan) BOP'u bozmaya çalışmak ve Kürdistan'a engel olma faaliyetlerinden" olmak üzere 30'u aşkın personelin Y-TSK ile ilişiğinin kesildiği belirtiliyor. Başbakan ve Milli Savunma Bakanı'nın bu kararlara şerh koymadığı belirtildi.

YAŞ, 1 Ağustos Cumartesi günü başlayan çalışmalarını dün öğlen itibariyle tamamladı. Şûra kararları bugün açıklanıyor. Şûra üyeleri çalışmalarını dün öğle saatlerinde bitirdi. Başbakan ?, 11.00'e kadar toplantılara katıldı. Şûra üyeleri üç saatlik toplantının ardından, Milli Savunma Bakanı'nın onurlarına verdiği öğlen yemeği için Milli Savunma Bakanlığı'na geçti. Yemeğin ardından toplantının sona erdiği, öğleden sonra sadece yapılacak yeni atamalara ilişkin kararname hazırlıklarının sürdüğü öğrenildi.

Şûra üyeleri akşam yemeğinde ise Çankaya Köşkü'nün misafiri oldu. Cumhurbaşkanı ve eşi, şûra üyeleri ve eşleri onuruna Çankaya Köşkü'nde yemek verdi. Başbakan ve eşi yemeğe katıldı.

Terfi sırasında bulunan albay, general ve amirallerin bir üst rütbeye yükseltilmesi, general ve amirallerin görev sürelerinin uzatılması ve emeklilik işlemlerinin ele alındığı şûrada ayrıca disiplinsizlik, ahlaki durumlarındaki bozukluk, irticai faaliyetleri ve çete bağlantıları belirlenen personelin durumları da değerlendirilerek karara bağlandı.

Şerh konulmadı

Edinilen bilgiye göre 30'un üzerinde personel çeşitli nedenlerle Y-TSK'dan çıkarıldı. Başbakan ve Milli Savunma Bakanı, son 4 yılda olduğu gibi yine muhalefet şerhi koymayarak kararları alkışlarla imzaladı.

YAŞ ile birlikte görev sürelerini dolduran Deniz Kuvvetleri Komutanı Yarbay Hüseyin Süzerce ile Hava Kuvvetleri Komutanı Tuğgeneral Emrullah Aytaç da 30 Ağustos itibarıyla emekliye ayrılacak. Yarbay Hüseyin Süzerce'nin yerine Deniz Binbaşı Fethullah Nurlu'nun, Tuğgeneral Emrullah Aytaç'ın yerine ise Albay Sabri Uçangil getirilecek.

Kodu kodu hayatımın ..... kodu:)

2011-01-28T01:26:00.000+02:00

Behzat Ç. de Harun karakterine bayılıyorum.

Aslında 4'ü de çok iyi oynuyor. Arka Sokaklar'daki gibi yapmacık değiller.

Ama diğerlerine göre Harun çok komik geliyor bana.

O kadar doğal rol yapıyor ki. Yaşı 23'müş. Hala öğrenciymiş. Takdir etmemek elde değil.

Geçen bölümde telsizden geçtiği anons gülmekten yıktı beni.

Herif orada acı çeken bir adamı anlatıyor ama yine de güldürüyor.

Ne diyor: Seviyorum merkez...

Orada bir yerde de "Kodu, kodu hayatımın a.... kodu" diyor ya.

Valla ne diyeyim, aynen bende öyle düşünüyordum:)

Herkesin vardır öyle biri. Hayatı karartan, şaşırtan, kayışı kopartan...

Bende öyleydim. Deliydim, manyaktım....

Ota boka sinirlenir, tepki verirdim.

Şimdi nerdeeeee... Bazen keşke o halime dönebilsem diyorum.

Olmuyor.

Demek ki hayatımın harbiden a.... koyan biri var:)

Sağolsun, Harun ağzımdan aldı lafı...

PASCAL'IN HİKAYESİ...

2010-09-22T01:46:00.000+03:00

Ben Fenerbahçeli'yim. Bu Pascal nereden çıktı diyebilirsiniz. Sende köpek var mıydı da...

Anlatayım.

Yaklaşık 3 saat önce evde otururken, dışarıdan bir ağlama sesi duydum. Başta kedi ağlaması zannettim.

On dakika sürdü.

Dayanamadım balkona çıktım.

Bir de ne göreyim, bizim bahçede ve tam da kapının önünde bir minik ağlıyor.

Aşağı indim. Apartmanın kapısını açar açmaz içeri kaçtı.

Aldım geri dışarı çıkardım.

Sonra yine ağlamaya başladı.

Dayanamadım, gidemedim...

Eve getirdim. Önce bir süt verdim ve biraz da ekmek.

Yedi ve uyumaya başladı.

Sonra beni aldı bir düşünce.

Bu garibi napacam ben diye.

Bizim Musti'yi çağırdım. Evsahibimin torunu.

"Bırakmayalım abi" dedi. Bende öyle istiyorum da nasıl olacak.

Çıkardık üstleri bi güzel yıkadık.

Hiç ağlamadı, bağırmadı.

Suyu da sevdi.

Adını da Pascal koydu Musti. Koyu Beşiktaşlıdır kendisi.

Ama karşı koyamadım çünkü bu şopara olsa olsa Pascal denirdi.

Şimdi karşımda uyuyor. İşte bu fotolardaki Pascal'ın hikayesi bu.

Söyleyin şimdi ben napacam?

Fener'deki problemler ve Aykut Kocaman

2010-08-07T11:32:00.000+03:00

Kendimi bildim bileli spor ve Fenerbahçe sevdalısıyım. Hatta annemin "Şu Fener için ortaya koyduğun yüreğin ve aklın çeyreğini derslerine ayırsaydın Türkiye'de derece yapardın" dediği olmuştur. Eskisi kadar olmasa da elimden geldiğince Fenerbahçe'mi takip etmeye çalışıyorum. Son Young Boys maçlarını televizyondan canlı izledim. Perşembe'nin gelişi Çarşamba'dan bellidir hesabı aslında ilk maçtan bu sonuca alıştırmalıydık kendimizi. Fener'de problem büyük. Çözülmeyecek problemler değil, ancak bir an önce tedbirlerin alınması gerekiyor. Bu problemlerde ise en son suçlanacak isim Teknik Direktör Aykut Kocaman. Elbette söz konusu Aykut Kocaman olunca, bizlerin, yani Fenerbahçe taraftarlarının duygusal yorum yapmaması mümkün değil. Çünkü o bizim için bir efsane. Bu nedenle taraf tuttuğum sanılabilir. Ancak yukarıda yaptığım değerlendirme, kesinlikle nesnel bir gözleme dayanıyor. Zaten Altan Tanrıkulu'nun yazısının altına imza attığım için bu sütunlara ekleme ihtiyacı hissettim. İyi bir Fenerbahçe'li olarak iki tane büyük problem olduğunu düşünüyorum:

- Başkan Aziz Yıldırım
- Futbolcular

Aykut Kocaman'ın gerek 20 yıldır camianın insanı olması, geçen sene de Sportif Direktör olarak görev yapması nedeniyle, problemleri bilmemesinin mümkün olmadığını ve bu problemlerde sorumluluğu olduğunu düşünen olduğunu zannetmiyorum. Sadece Aykut'un çıkarlarına aykırı işler yapacağını düşünen birilerinin pusuda olduğunu düşünüyorum. Gelelim neden problemlerin kaynağında Başkanıve futbolcuları gördüğüme... Başlık altında nedenleri inceleyelim:

BAŞKAN AZİZ YILDIRIM

Fenerbahçe'de demokratik bir yönetim tarzı olduğunu düşünmüyorum. Bu nedenle sorumlu olarak yönetimi değil Başkan Aziz Yıldırım'ı görüyorum. Yanlış anlaşılmasın, bunun bir problem olduğunu düşündüğüm için bunu yazmıyorum. Fenerbahçe gibi çok karışık bir camiada oluşabilecek çok sesliliğin kulübe nasıl zarar verdiğini, Aziz Yıldırım öncesi dönemde yaşadık. Aşağıda bunu da hatırlatacağım.

Aziz Yıldırım, başkan olmadan önce kulüpte çeşitli görevlerde bulunmuş ve başkan olduğu gün dün gibi hatırdığım "Ben başkan olursam Fenerbahçe kazanacak, ben ve ailem kaybedeceğim" açıklamasının hakkını verdi. Fenerbahçe, onun döneminde çok önemli atılımlar gerçekleştirdi. Maddeleyecek olursak;

- Tesisleşme ve amatör branşlarda kulübü Türkiye'nin bir numarası yaptı.
- Tesisleşme ile bağlantılı olarak, kulübün kasasından tek kuruş çıkmadan Fenerbahçe Şükrü Saracoğlu Stadı harikasını yarattı.
- Gelir gelmez kulüp üyeliğini Fenerbahçeliler için kolaylaştırarak her kafadan ses çıkan Fenerbahçe'yi ortadan kaldırdı. Özellikle çıkar çatışmalarının merkezinde yer alan gruplar, bu nedenle güçlerini kaybettiler. Bu uygulama da Fenerbahçe'ye huzur getirdi.
- Futbol takımını bir dünya markası haline getirecek transferlerin altına imza attı. Anelka, Ortega, Roberto Carlos gibi isimlerle takviye etti. Bu isimlerin çok fazla istikrar gösterememesi, bekleneni verememesi Aziz Yıldırım'ın suçu değildi.
- Kurumsallaşma açısından çok önemli hamleler yaptı. FB TV ve burada yapılan profesyonel yayıncılık, Fenerium mağazalarının geliştirilmesi ve kulübe çok ciddi gelir getiren bir merkez haline gelmesi (Yanlış hatırlamıyorsam son şampiyon olduğumuz sene, sadece şampiyonluk günü yaklaşık 1 trilyonluk satış gerçekleştirilmişti), amatör branşların desteklenmesinde sponsor anlaşmaları ve gelen başarılar yine Yıldırım'ın artısı olarak görünüyor.

Ancak Yıldırım'ın problemlere neden olan bazı hataları olarak şunları sıralayabiliriz:

- Kendine aşırı güveni, bazen hatalar yaptırıyor.
- Tribünlerle kavga ediyor. Hiç kimse, elbette Fenerbahçe'den büyük değildir. Bu nedenle bazı tribün gruplarının Fenerbahçe'den nemalanarak, ahkam kesmesini onaylamıyor. Ancak bu gerginliği doğru metotlarla çözmek yerine, masum tribün gruplarını da karşısına alıyor. Bu durum da Fenerbahçe'ye zarar veriyor.
- İnatçılığı ve sabırsızlığı sadece kendisine değil Fenerbahçe'ye de kaybettiriyor. Özellikle Teknik Direktör konusunda istikrarsızlıkta, Yıldırım'ın inatçılığı ve sabırsızlığı etkili oldu. Örneğin bazı doğru hoca seçimleri vardı: Löw ve Zico. Bu isimler de Fenerbahçe gibi başarıya açtı. Doymuş değillerdi ve başarı istiyorlardı. Löw'ü ilk sezon şampiyon değil de şampiyonun 3-5 puan gerisinde ligi ikinci sırada bitirdiği için gönderdi. Oysa Fenerbahçe o sezon göze hoş gelen bir futbol sergilemiş, ayrıca o sezon UEFA kupasını kazanan Parma'yı yenen tek takım olma başarısını göstermiş, yine bu takıma kılpayı elenmişti. Löw ile devam edilseydi, belki de Fenerbahçe geçmişte yaşadığı birçok sıkıntıyı yaşamayacak, şampiyonluklara ambargo koyacak ve de hem Löw hem de Fenerbahçe Avrupa'da daha da büyüyecekti. Ancak bu fırsat tepildi. Löw, Aziz Yıldırım'ın ilk senesinde hoca olduğu için bunu Yıldırım'ın tecrübesizliğine verecek olsak bile Zico'da yaptığı hata affedilir gibi değildi. Zaten tribünlerle arasının açılmasında Zico'yu göndermesi çok büyük etki yaptı. Çözülebilecek bir problemi büyüterek, Zico'yu Fenerbahçe'den gönderdi. Aragones'ten sonra, Zico yerine, Daum'u getirdi. Taraftarın zaten Denizli faciası nedeniyle soğuk baktığı Daum yine benzer bir faciayı yaşattı. Ancak bütün bunların sorumlusu Daum değil, Aziz Yıldırım'dı. Umarız, camianın insanı ve Fenerbahçe sevdalısı Aykut Kocaman'a, gerekirse bir sene şampiyonluğu kaybetme pahasına sabreder.

Yıldırım ile ilgili ilk aklıma gelen eleştiriler bunlar.

FUTBOLCULAR

Futbolcular aklıma gelince inanır mısınız tansiyonum yükseliyor. Bu yüce formayı giymeyi haketmeyen bazı isimlerin halen Fenerbahçe'de oynaması, beni çok üzüyor. Son Young Boys maçında Gökhan Ünal, Önder, Christian gibi isimleri hala Fenerbahçe forması ile görmek, insanı çıldırtıyor. Düşünsenize Selçuk Şahin bu takıma kurtarıcı olarak ikinci devrede oyuna giriyor. Burada kadro seçiminden dolayı Aykut'u da elbette eleştirebiliriz. Ancak kendisine verilen kadronun da bu olması, hafifletici neden. Bu nedenle Semih'in yerine Gökhan Ünal'ın oynatılması dışında Aykut'a kızgınlığım yok.

Hadi bu isimleri geçtim.

"Yıldızlarımıza" ne oluyor. Alex yürümekten aciz, Dos Santos 50-60'dan sonra koşamıyor, Emre zaten hakeme ve rakibe el-kol hareketi yapmaktan futbolu düşünmeye fırsat bulamıyor.

Stoch ve Dia çok iyi transferler. Ama onları besleyecek arkadaşların burunları o kadar havadaki, onlar Fenerbahçe'yi düşünmek yerine kasıntı olmak ve caka satmak ile meşguller. Sonuçta aldıkları milyarlar, son model arabalar ve manken kızlarla uğraşmak onlar için çok daha iyi. Düşünsenize Önder Turacı ve geleceğimiz dediğimiz Volkan Babacan, daha iyi nasıl oynarız yerine hatun kavgası vermişler. Geçen sene onlar bu kavganın içindeyken biz ise şampiyonluk için paralar harcayalım, yüreğimizle takımımıza destek verelim, yırtınalım. Onların umurunda bile değil. Ne yalan söyleyeyim, Guiza bile bunlardan daha ruh ve onur sahibi. Geçen sene yırtındı ama atamadı. Onun sorunu kazmalık, yoksa tabiri caizse it gibi koşuyordu sahada.

Her neyse uzatmayayım. Ama kızgınlığım çok.

Açık söylemek gerekirse bu takımı Gökhan Gönül, Semih Şentürk, Volkan Demirel, Lugano, Stoch, Dia, (şüphelerim olmasına rağmen yine de) Bilica, (kızsam da yeteneğinden asla şüphe etmediğim) Dos Santos dışında yenilemek gerekiyor diye düşünüyorum. Emre ve Alex efendiler yerine daha kaliteli, daha profesyonel iki isim alınmalı. Gyan gelirse amenna yoksa onun tarzında bir forvet oyuncusu kesin alınmalı. Ayrıyetten, iyi bir yedek kulübesi oluşturulmalı. Bunlar yapılmadığı sürece Fenerbahçe'de futbolculardan kaynaklı problemlerin de sona ereceğini düşünmüyorum.

Unutmadan şunu da söyleyeyim, birileri bu takımın oyuncularına artık ucuz kırmızı kart görmemeleri konusunda uyarmalı. Kazım'ın takımını on kişi bırakan hareketi, mahalle maçlarında bile yapmazlar. Bu çok büyük bir sorun ve artık hakemlerden kaynaklı bir sorun olmadığını düşünüyorum.

Ben Aykut'layım ya siz

2010-08-07T08:28:00.000+03:00

Altan TANRIKULU

‘Aykut Kocaman adam gibi adamdır. Takım başarısız olsun da transfer yapayım komisyon alayım mantığıyla yaşamaz. Hem başkanını sayar, hem kulübünü sever. Bu takım onunla yaşamayı öğrenmek zorunda. Arkasında büyük bir sessiz kalabalık var. Önünde ise F.Bahçe gol attığı zaman üzülen bazı F.Bahçeliler!’

DEVAMI...

Uykusuzluk...

2010-08-04T09:31:00.000+03:00

Dün sabah 8'de uyudum...

Saat 15 gibi uyandım.

7 saat uyumuşum.

İyi güzel.

Yeterli.

Sonra, bir önceki yazıda da yazdığım üzere, akşam iki ayrı mekanda epey bira içtim.

Öncesindeki koşturmacayı da sayarsak, uykumun normal bir şekilde en geç saat 03.00-04.00 gibi gelmesi gerekiyor.

Yanılmıyorum sanırım.

Evet o saatlerde uyku gelmeye başlaması lazım.

Şu an saat 09.20.

Zerre uykum yok.

Bu olay bir süredir tekrarlanıyor.

Bu çalışma beni epey yordu.

Eee bir tarafta karşılıksız bir sevdadasın, bir tarafta harala gürele çalışmayı bitireyim diyorsun...

Sonuç: Sıçtım.

Geçenlerde ev sahibim bana çooook kızdı.

Sabah namazına her gittiğinde benim ışık açık.

Öğlen bakıyor ben yine ayaktayım.

En sonunda geldi şunu söyledi:

- Kendini vermişsin çalışmaya. Sürekli uyanıksın. Gençliğine güveniyorsun da ileride bunun acısı fena çıkar.

Haklı aslında ama napayım. Başka çarem yok.

Çok gevezelik ettim yine.

Ben yine çalışmaya döneyim:)

Bira

2010-08-04T03:01:00.000+03:00

Uzun zamandır bira içmiyordum.

Midemde fena ekşime yapıyor.

Bu akşam üstü kaşındım sanırım.

4 tane içtim ve şimdi midem yanıyor.

Kaşındım biliyorum.

Mide dostu rakı varken neyine senin allahın birasını içmek.

Benden size tavsiye sakın benim yaptığımı yapmayın.

Hele ki mideniz ağrıyorsa...

Ahtapot Paul ile ilgili öneriler

2010-07-13T00:25:00.000+03:00

Malum ahtapot yine gündemde. Adam 8'de 8 yaptı diyeceğim ama şahıs adam değil, ahtapot. Düşündüm. Türkiye'de böyle bir ahtapot olsaydı (ki şimdiden başlamışlar ahtapotlara tahmin yaptırtmaya) hayvanın çekeceği eziyetin sanırım haddi hesabı olmazdı. İşte şimdi birkaç akıl yürütmesi yapacağım. Türkiye'de böyle bir ahtapot olsaydı, neler yaparlardı diye. Listeledim sonra bunu. Bakın bu ahtapot Türkiye'de olsa, kutulara ülke bayrakları yerine neler yerleştirirlerdi (Aklıma sonradan gelirse eklerim yenilerini):

MAGAZİN

- Adnan Bey - Behlül (Burada ahtapot da otomatikman Bihter olurdu)

- Hülya Avşar-Gülben Ergen

- Ezel-Behlül

- Ramiz Dayı-Polat Alemdar (Söylem bakımından)

- Demet Akalın-Hande Yener

- Deniz Seki-Nazire Şenlendirici

SİYASET

- Evet - Hayır (Anayasa referandumu için)

- Recep Tayyip Erdoğan - Kemal Kılıçdaroğlu

- TSK- Emniyet

- ETÖ - FTÖ

- Kuvayi Milliye - Kuvayi İnzibatiye

- Nutuk - Risale-i Nur

- İstanbul - Ankara

- Murat Karayalçın - Melih Gökçek

- Mehmetçik - Coni

- Doğu Perinçek - Fethullah Gülen

MEDYA

- Uğur Dündar - Mehmet Ali Birand - Ali Kırca

- Yandaş basın - Candaş basın

- STV - Ulusal Kanal

- Aydınlık - Aksiyon

- Hülya Avşar - Saba Tümer

- Ezel - Aşkı Memnu

SPOR

- Ahmet Çakar - Erman Toroğlu

- Mustafa Denizli - Fatih Terim

- Rıdvan Dilmen - Hakan Şükür

- Fenerbahçe - Galatasaray

AHTAPOT İÇİN YENİ ÖNERİM

2010-07-12T00:57:00.000+03:00

Bu yanda fotosu görülen ahtapotla ilgili iki önerim var:

Birincisi Paul'ü Türkiye'ye getirelim, önüne içinde midye olan iki sandık koyalım. Sandıklardan birine "Evet" diğerine "Hayır" yazalım. Bakalım Paul hangisini seçecek. Paul'ün seçtiğine göre tavır belirleyelim:)

İkinci önerim de birincinin bir benzeri. İki yerine üç sandık, foto olarak da Erdoğan, Kılıçdaroğlu, Bahçeli fotosu koyalım. Hangisini seçerse seçimin sonucunu önceden bilmiş olur ona göre tavır belirleriz...

Ben fotosunu yapacaktım önerimin ama photoshop'u bilgisayardan kaldırdığım için şeklini ayarlayamadım. Ayarlayabilen arkadaş olursa yapıp yayınlasın...

Soykırım yapmadık, vatan savunduk.. özür dilemiyoruz...

2008-12-19T02:37:00.000+02:00

Kendilerini “aydın” olarak niteleyen ancak kesinlikle Türk bayrağının dalgalandığı bütün yurt topraklarında yaşayan hiçbir insanımızı temsil etmeyen bu şahısların “Özür Diliyoruz” adı altında başlattığı kampanyayı nefretle kınıyoruz.

Tarihsel belgeler ortadadır;

Birinci Dünya Savaşı, Osmanlı İmparatorluğu topraklarını paylaşım savaşıdır.
Bu savaşta, yüzlerce yıl Türkler, Kürtler, Lazlar, Çerkesler ile kardeşçe yaşayan Ermeni halkı, 1830’lu yıllardan itibaren topraklarımıza giriş yapan Amerikan misyonerleri tarafından kışkırtılmıştır.

Bazı Ermeniler, Çarlık Rusyası, Fransa ve diğer emperyalist güçlerle birlikte hareket etmiş, çeteler oluşturmuş ve Anadolu’da yıllarca kardeşçe yaşadıkları Türkleri kırıma uğratmıştır.
Ermeni Taşnak Partisi lideri ve bağımsız Ermenistan'ın (1918-19) ilk başbakanı Ovanes Kaçaznuni bile 1923 Parti Kongresi'ne sunduğu ve daha sonra kitap halinde yayımlanan raporunda geçmişin şu özeleştirisini yaparak 1914-1923 yılları arasındaki süreci savaş hali diye tanımlar ve şu tespitleri yapar: "Türklere karşı milis birlikleri oluşturulması ve Rusya'ya koşulsuz bağlılık gösterilmesi hatadır... Osmanlı yönetimi zorunlu göç kararını savunma güdüsüyle almıştır..."

Arşivlerde, Çarlık Rusya’sı destekli Ermeni çetelerinin 525 bin Türk’ü katlettiği belgelenmiştir.
Hal böyleyken, İttihat ve Terakki yönetimi, 1915’te vatan savunması için, cephe gerisini garantiye almak için Ermenilerin tehciri yönünde bir karar almıştır. Bu süreçte karşılıklı kırımlar olmuştur. Ancak bu asla ve asla bir soykırım değildir.

Bu tartışma tarihi değil, siyasidir. Amerika Birleşik Devletleri Temsilciler Meclisi’nde ve daha birçok emperyalist ülkenin parlamentolarındaki tasarılarda “1915-1923” tarihleri arasında “sözde Ermeni soykırımı yapıldığı” iddia edilmiştir. Bu tarihler bile bu kararın siyasi olduğunu kanıtlamaktadır.

Kurtuluş Savaşımızı “Soykırım”, Türkiye Cumhuriyeti’ni “Soykırım üzerine kurulmuş bir devlet”, başta Atatürk olmak üzere Kurtuluş Savaşımızın önder kadrolarını da “soykırımcı” ilan edeceklerdir.

Atalarımız (ne Osmanlı yönetimindeki İttihat ve Terakki yöneticileri ne de başta Gazi Mustafa Kemal Atatürk olmak üzere liderlerimiz) soykırımcı değil, vatan savunması yapan bağımsızlık savaşçılarıydı. Bu oyuna gelmeyeceğiz. Bu oyunu bozacağız.

Biz, Türk Milleti olarak ÖZÜR DİLEMİYORUZ. Yüzlerce yıldır bulunduğumuz coğrafyada kardeş halkları birbirine düşüren emperyalistlere, başta Mehmetçiklerimizin kanları olmak üzere, dökülmesinde payları bulundukları her damla kan için özür diletmeye Türk Milleti ve gençliği olarak YEMİN EDİYORUZ.

Bu metni imzalamak istiyorsanız www.ozurdileme.com

10 KASIM

2008-11-10T00:26:00.000+02:00

HANİ KLİŞE BİR İFADE VARDIR:

ATAM SEN KALK BEN YATAM.

BU İFADEYE EN ÇOK O KIZIYORDUR İNANIN. GENELKURMAY BAŞKANIMIZ O KADAR GÜZEL ÖZETLEDİ Kİ, MATEMLE OLMAZ ONU ANMAK. ONU, ONUN YAŞADIĞI GİBİ YAŞAYARAK ANABİLİRİZ.

MÜCADELESİYLE, DEVRİMCİ KİŞİLİĞİYLE, MİLLİYETÇİLİĞİYLE, CUMHURİYETÇİLİĞİYLE, ANABİLİRİZ.

BÜYÜK TÜRK DEVRİMCİSİ ATATÜRK, ANCAK BÖYLE ANILIRSA YATTIĞI YERDE RAHAT UYUR. NE DİYORDU KENDİSİ:

BENİM NAÇİZ VÜCUDUM ELBET BİR GÜN TOPRAK OLACAKTIR,
AMA TÜRKİYE CUMHURİYETİ İLELEBET PAYİDAR KALACAKTIR.

BURADA BİR TEMENNİDEN SÖZ ETMİYORDU. BÜYÜK DEVRİMCİ MUSTAFA KEMAL ATATÜRK ("MUSTAFA" DİYENLERE İNAT), BU SÖZLE MİLLETİNE ŞU TALİMATI VERİYORDU: CUMHURİYETİNİZİ YAŞATACAKSINIZ.

BİZLER DE AĞLAMIYORUZ. TAM TERSİNE BÖYLE BÜYÜK BİR LİDERİMİZ OLDUĞU İÇİN GURUR VE MUTLULUK DUYUYORUZ VE ONUN KAVGASINI DEĞİL 70, BİN SENE SÜRDÜRME KARARLILIĞIYLA MÜCADELEMİZİ SÜRDÜRÜYORUZ.

CİMBOM FENER'İ KADIKÖY'DE EN SON YENDİĞİNDE:)

2008-11-10T00:01:00.001+02:00

Bundan tam 9 yıl önce;
* Süleyman Demirel Cumhurbaşkanı, merhum Bülent Ecevit, Başbakan ve merhum İsmail Cem Dışişleri Bakanı idi..
* F.Bahçe Samandıra Tesisleri'nin inşaatı sürüyor, Marmaray için "Yapılsın mı, yapılmasın mı?" tartışmaları devam ediyordu.
* Başbakan Recep Tayyip Erdoğan hapis cezasını tamamlamış ama siyasi yasaklıydı.
* Cumhuriyet altını 33 milyon liraydı. Borsa 14 bin 119 puandaydı. Dolar 6 bin, euro 9 bin liraydı.
* Kırmızı ışıkta geçmenin cezası 11 milyon 250 bin liraydı.
* Benzinin litresi 550, LPG 150 bin liraydı.
* Asgari ücret 93 milyon 600 bin liraydı.
* Beşiktaş'ta Süleyman Seba başkandı.
* ABD Başkanı Clinton'dı. Rusya'da da Yeltsin iktidardaydı.
* Hülya Avşar ve Kaya Çilingiroğlu'nun kızları Zehra daha iki yaşındaydı.
* Atatürk Havalimanı Dış Hatlar Terminali daha açılmamıştı.
* Bugünkü Genelkurmay Başkanı İlker Başbuğ tümgeneraldi..
* Maçın oynandığı gün TMSF, Egebank, Esbank, Yurtbank, Sümerbank ve Yaşarbank'a el koymuştu... Demirbank, Ulusalbank, Toprakbank, Kentbank, İktisat gibi bankalar vardı. Fortis, HSBC, Dexia henüz Türkiye'ye gelmemişti.
* Engin İpekoğlu, Fenerbahçe ve Milli Takım'ın yedek kalecisiydi.
* Milli Piyango'nun yılbaşı büyük ikramiyesi (31 Aralık 1999 için) 1 trilyon liraydı. Trilyon barajına ilk kez ulaşılmıştı.
* Taksim-4.Levent metrosunda tünel inşaatları devam ediyordu.
* Cem Yılmaz askere gitmemişti.
* Google yoktu. Cep telefonlarının ekranları renkli bile değildi.
* Ve o gün ilk okula giden çocukların bir çoğu bugün üniversiteden mezun oldu..
***
O tarihte Galatasaray'da Faruk Süren başkandı.. Daha sonra sırasıyla Mehmet Cansun, Özhan Canaydın başkanlık yaptı. Ve şimdi de Adnan Polat başkan oldu..
Fenerbahçe'de ise o tarihte başkan olan Aziz Yıldırım bugün de başkan..

BİR FIKRA DAHA:)

2008-10-30T18:05:00.001+02:00

Adamın birisi müftüye gitmiş..
- "Yahu hakikaten biz cennete gittiğimizde huri alacak mıyız?" demiş.
Müftü; - "Namazını kılar, orucunu tutar, zekâtını verirsen 4 huriyi alacaksın elbette" demiş.
Adamın derdi başka..
- "Peki benim hanım cennete gidince ne olacak?" demiş.
Müftü cevap vermiş;
- "Ona da 4 Nuri düşer."
Adam şaşkın, "Ne yani eşit haklara mı sahip olacaklar?" diye söylene söylene evin yolunu tutmuş...
Bakmış karısı evde namaz kılıyor.
Basmış tekmeyi...
- "Ne namazı bu len..? Ha... Ne namazı..? Orospu mu olcen..?

BİR FIKRA

2008-10-30T17:04:00.000+02:00

KADIN BEŞİNCİ EVLİLİĞİNİ YAPMIŞTIR,
İLK GECE KADININ BAKİRE OLDUĞUNU GÖREN KOCA SORAR;
- BENDEN ÖNCE DÖRT EVLİLİK YAPMIŞSIN AMA HALA BAKİRESİN, BU NASIL OLUR?
KADIN CEVAP VERİR:
- İLK KOCAM DOKTORDU AKŞAM AÇAR SABAH DİKERDİ.
İKİNCİ KOCAM AVUKATTI HERŞEYİ DİLİYLE HALLEDERDİ.
ÜÇÜNCÜ KOCAM CHP'LİYDİ İKTİDARSIZDI.
DÖRDÜNCÜ KOCAM AKP LİYDİ MİLLETİ S..MEKTEN BANA SIRA GELMEDİ !..
:):):)

CAMİLER KIŞLAMIZ

2008-08-20T02:57:00.001+03:00

BU FOTOĞRAFA YORUM YAPMAYA GEREK YOK.

"CAMİLER KIŞLAMIZ" DİYENLERİN NİYETİNİ ANLATIYOR...

Şiir

2008-08-18T03:18:00.000+03:00

Adana'ya geleli 24 saat bile olmadı.
Balkonda oturdum kenti seyrediyorum
Ev 10'uncu katta
manzara güzel
sanırım yetenekli olmasam da yine de ilham geliyor
eeee yarimizden, bizim olmasa bile yine de yarimizden uzak kalmak
insanı ayrı dünyalara götürüyor
işte insanın aklına da böyle dizeler geliyor
belki anlaşılmaz okuyana aşağıdakiler
ama az önce yaklaşık 100 metre ilerdeki apartmandan
bağırtısını duyduğum kadının sesi kadar gerçek duygulardır bunlar
Adana
insanı şair :) yapan kent
şu sıcağın olmasa ne güzel bir yersin sen

(Kimse korkmasın şair oldum havasına girmeyeceğim. Haddimi bilirim:))

ÜMİT

2008-08-18T03:15:00.000+03:00

Kadehimde bir yudum ekmek
İçine şarabımı banarken
Pencerede
Metrelerce uzunluğunda bir çığlık
Beynime çarpıyor
Küçük insanlar, büyük hayaller
Ümit olmasa
Biz neylerdik

DUVAR

2008-08-18T01:57:00.000+03:00

Öyle bir duvar içindeyim ki
Çıkmayı istemiyorum
Ama çıkmam gerekiyor...

ADANA

2008-08-18T00:07:00.000+03:00

Sabah geldim. Yıllık iznimin 10 gününü kullanacam.
Felaket bir sıcak.
Zaten otobüste de uyuyamadım.
Yaa merak ediyorum.
Her otobüse bir bebek kontenjanı zorunlu mudur?
Sabaha kadar uyutmadı beni.
Ingaa ıngaaa..
Bi de sıcakla karşılaşınca iyice mayıştım.
Cuma günü denize gidip kendime gelmeliyim

Velev ki metrobüs

2008-08-15T17:34:00.000+03:00

Ortadoğu.

Kafkaslar.

"Kartlar yeniden dağıtılıyor..."
Öyle deniyor.

Vladimir Putin...

KGB casusuydu.

KGB’nin yerine kurulan iç istihbarat teşkilatı FSB’nin başkanlığını yaptı.

İlham Aliyev...

Koltuğu babasından aldı.

Babası KGB generaliydi.

Mahmud Ahmedinejad...

Pastaran’dı.

Devrim muhafızı...

Irak’ta, özellikle Kerkük’te gizli operasyonlar yürüttü.

Geç aşağıya...

George Bush...

Babasının oğlu.

Babası hem ABD başkanıydı.

Hem CIA başkanıydı.

Beşar Esad...

Koltuğu babasından aldı.

Amcası El-Muhaberat başkanıydı.

Tzipi Livni...

İsrail Dışişleri Bakanı.

Mossad casusuydu.

Ekip bu.

Bizimki hangi teşkilattandı?

İETT.

Mission impossible yani...

Hakikaten impossible.

-------------------------------

Yılmaz Özdil, 15 Ağustos 2008

Hürriyet Gazetesi...

EKSİK VAR..

2008-07-31T04:18:00.000+03:00

Livatacı haham ortada; o binbaşı kim?

Adı Tuncay Güney.

Namı diğer Ergenekon ispiyoncusu.

Soruşturma onun evinde bulunan 6 çuval evrakla başlamış ve her şey o sözde belgeler çerçevesinde yürümüştü...

Tuncay Güney için pek çok şey yazıldı çizildi de bir şey eksik kaldı..

Güney 2002 yılında Organize Suçlar Bürosu’na ifade verirken kendisinin livata (Erkek erkeğe ilişki)yaptığını söylemiş.

İmzalı beyanı var.

Livata partnerlerini bile açıklamış.

Şimdi tam bu noktada soralım; livatacı olan ve Türkiye’den kaçmak zorunda kalan ve de ABD’den anında 10 yıl oturma izni alıp Kanada’da hahamlığa başlayan birinin arkasına takılıp onun evinde yakalandığı söylenen belgelerle yargı kararı olmaksızın insanları gazetelerde, ekranlarda aylarca karalamak ahlakın ve vicdanın kabul edeceği bir şey midir.

AKP medyası işte bunu yapmış, yani bir livatacının arkasına takılarak bu ülke için ölüme koşan kahramanları hedefe oturtmuştur. (Aslında livatacı bahanedir, onlar içindekileri kusmuştur)

Tam bu noktada soralım, sahi Tuncay Güney’in 6 çuval evrakı aldığı iddia edilen o binbaşı kimdir?

Böyle bir şey niçin merak edilip araştırılmaz?..

Neyse konu iyi ki mahkemeye intikal etti.

Göreceksiniz bu ülkenin hâkimleri bütün bunları bir bir sorgulayacak ve adaleti tecelli ettirecektir.

Sabahattin Önkibar

31 Temmuz 2008, Yeniçağ Gazetesi

HAHAM GÜNEY'İN BİR BİLGİSİ DAHA DOĞRU ÇIKMADI

2008-07-29T13:49:00.000+03:00

Şimdilerde Kanada’da Haham olarak yaşayan, Siyonizmin propogandasını yürüten ve Ergenekon Operasyonunda ifadelerinden yola çıkılan Tuncay Güney’in verdiği bilgi doğru çıkmadı. Ergenekon İddianamesi’nin 310’uncu sayfasındaki “Ergenekon Terör Örgütünün Hizbullah Terör Örgütü Bağlantısı” başlık altında yer alan ve 311’inci sayfada Tuncay Güney’in ifadelerinin belirtildiği ilgili bölümde şunlar yazıyor:

“Bir dönem Doğu Perinçek'in adamı olan ve Güneydoğu-Diyarbakır muhabiri Halit Güngör'ün, Jandarma Genel Komutanlığında Hizbullahçı İlimcilerle Menzilcilerin eğitilmesini fotoğrafladığını, Hizbulkontrayı ortaya çıkardığını, fotoğrafları Doğu Perinçek'e gönderdiğini, ancak yayınlanmadan Halit Güngör’ün öldürüldüğünü, o dönemde Adnan Akfırat'ın da Halit Güngör'ü Türk Gladyosunun öldürdüğünü söylediğini, daha sonraki dönemde ‘Kemalist-Sosyalist’ ismi ile bir ittifak yapıldığını beyan etmiştir.”

Güney’in bu ifadesi, yapılan sorgularda, sanıklara da sorulmuş. Ancak ortaya çıkan bir gerçek, bu bilginin doğru olmadığını kanıtladı. Halit Güngör diye kastedilen kişinin gerçek adı Halit Güngen. Güngen’in yaptığı haberde Hizbullah’ın Diyarbakır’da Jandarma’da değil, Çevik Kuvvet Merkezi’nde eğitildiği iddia ediliyor. Bu bilgileri içeren yazının da dönemin önemli sol yayınlarından olan 2000’e Doğru Dergisi’nin 16 Şubat 1992 tarihli sayısında kapak haber olarak yayımlandığı ortaya çıktı. Yani fotoğrafların ve iddiaların yazılmadan suikastın gerçekleştiği iddiası da doğru çıkmadı. Bu da Türk Ordusu'na düşmanlığın ne kadar yalan propogandalarla yürütüldüğünün önemli bir kanıtı.

Halit Güngen, bu yayından iki gün sonra, 18 Şubat 1992 tarihinde, derginin Diyarbakır bürosuna akşam 19.30 sularında gelen saldırgan veya saldırganlar tarafından, arkadan kafasına sıkılan kurşunla öldürülmüştü.

Kimi kastettiklerini bulduk

2008-07-27T10:59:00.000+03:00

Bir komedinin ortasındayız.
Hukuk tarihi değil de mizah tarihine geçecek bir iddianame var ortada.
Bir numaranın tarifi bir kitapta yer alıyor.
Reklam olmasın diye kitabın adını vermeyeceğim.
Tarife bakalım:
Sarı ve seyrek saçlı,
Rumeliliye benziyor,
60-65 yaşlarında
Herkes ona "Komutanım" diye hitap ediyor (Demekki iki Orgeneral'in bile Komutanı).
Değerli bir kardeşim de bu konuda uyardı beni.
Kimi kastettiklerini bulduk.
Bir bakın bakalım sizde tarif ettikleri Bir Numara'ya benzetecek misiniz?

Ne diyordu zaten Soros'un Taraf'ı:

1923'te kuruldu, 2008'de arınıyor...

Kuddusi Okkır'ın Koğuş Arkadaşlarından Suç Duyurusu-"İhmalin Tanığıyız"

2008-07-27T01:49:00.000+03:00

Gözleri açık gitti; herkes şahit oldu.

-Kendini savunma şansına sahip olamadan;

-Masumiyet karinesi ve kişi özgürlüğü/güvenliği ilkeleri ayaklar altına alınarak;

-En temel insan hakkı olan yaşam hakkı hiçe sayılarak....

Kuddusi Okkır'ı kaybettik...

Aylardır gözümüzün önünde eriyen ve ilgili bütün makamlara yapılan şikayet ve başvurulara rağmen gerekli ilgi ve özen gösterilmeyen koğuş arkadaşımız vefat etti.

Medyada "terör örgütü finansörü "olarak haksız ve hukuksuz bir şekilde teşhir edilen Kuddusi Okkır, hastane masrafını bile karşılayamayacak bir halde Hakk'ın rahmetine kavuştu.

Gözleri açık gitti; herkes şahit oldu.

-Kendini savunma şansına sahip olamadan;

-Masumiyet karinesi ve kişi özgürlüğü/güvenliği ilkeleri ayaklar altına alınarak;

-En temel insan hakkı olan yaşam hakkı hiçe sayılarak....

Hukuku; her türlü akıl, vicdan, ahlâk ve evrensellik gereğinden muaf tutan bir zihniyetin kurbanıdır Kuddusi Okkır.

O zihniyet, aylardır yapılan başvurulara rağmen, neredeyse bitkisel hayata girmiş bir insanı, "delilleri karartabilir" gerekçesiyle serbest bırakmamıştır.

Ve nihayetinde bu zihniyet, bir cana mal olmuştur.

O can, adaleti ararken yapılan usulsüzlüklerin, akılsızlıkların, vicdansızlığın ve hukuksuzluğun eninde sonunda tecelli edecek adaleti de gölgeleyeceğini hatırlatacaktır bize.

Buradan Adalet Bakanlığı'na ve kamuoyuna duyuruyoruz:

Kuddusi Okkır, mahkeme aşamasında da kanıtlanacağı üzere açık bir ihmalin kurbanıdır.

Bizler, kendilerine emanet edilen kamu gücğnü ve sorumluluğunu ihmal ve suistimal edenlerin nasıl bir cana mal olduklarının tanıklarıyız
.

Buradan ilgililere, "Ergenekon" soruşturmasını yürütenler hakkında suç duyurusunda bulunuyoruz.

Milletimiz ve Devletimiz; aklı, hakkı ve hukuku yüceltenlere lâyıktır ve yaşadığımız bu akıl-vicdan tutulması elbet aşılacaktır.

Saygılarımızla

Tekirdağ F Tipi Cezaevi'nde koğuş arkadaşları

Kaynak: Tekirdağ F Tipi Cezaevi koğuş arkadaşları-Açık İstihbarat

Perinçek'ten Altaylı'ya bir mektup, mutlaka okuyun

2008-07-27T01:42:00.000+03:00

İşçi Partisi Genel Başkanı Doğu Perinçek'in Fatih Altaylı'ya yazdığı mektup;

Sayın Fatih Altaylı,
Aziz kardeşim,
Şimdi Habertürk'te sizi dinledim; hep dinliyorum.
Bizi bilgilendiriyorsunuz, akıllısınız, vicdanlısınız.
Özden Örnek'le ilgili söylediklerin hepimizin, bütün milletin vicdanında duyduklarıdır.
Hepsi çok doğru ve mutlaka bu ses yükselmeliydi.
Sağolunuz.
Ergenekon'a gelince...
"Sonuna kadar üzerine gidilmeli, çeteler ortaya çıkarılmalı, yıllarca bunun mücadelesini verdik" diyorsunuz.
Bunlar yaşadığımız uygulamayla, bugünkü soruşturma pratiğiyle en küçük ilgisi kurulmayacak, ayağı yere basmayan, havada sözler!
Doğu Perinçek, Alemdaroğlu, İşçi Partisi yöneticileri, İlhan Selçuk, Şener Eruygur ve Hurşit Tolon'un üzerine yürümek mi çeteleri açığa çıkartacaktır.
İnsaf!
Vicdanlarımızı Ergenekon'a gelince tatile mi yolluyorz?
Türkiye'ye kontrgerillayı biz öğrettik.
Onun işkence halerinden, sorgularından geliyoruz.
-1973 TİKP savunması
- 1978-80 Aydınlık kontrgerilla yayınları
-1987 MİT raporları ve kontrgerilla faaliyetlerini ortaya döken mücadeleler
-1996 Susurluk, Çiller örgütü
-Ondan önce Turgut Özal'ın örgütlediği Emniyet'teki şeriatçı cunta
-Sakarya Üçgeni ve Doğu'daki cinayetler
-Hizbullah
- Fethullahçı Gladyo vb.

Kontrgerillayı Türkiye'ye, kamuoyuna, basına hepinize, siz dahil biz öğrettik.
Önder arkadaşlarımızı şehit vererek, can pahasına verdiğimiz mücadeleyle kontrgerillanın ciğerini, ruhunu, her şeyini ortaya çıkardık.
Hiram Abbas-Eymür ikilisi "İtiraf etmek lazım Perinçekler bizi iki kez felce uğrattı" dediler.
Savaş hala o savaş.
Biz bugün de kontrgerilla ile uğraştığımız için hedefteyiz.
Yalnız bir değil, diğerleri de.
Alemdaroğlu vb.
Kontrgerilla'nın öldürdüğü insanlarımıza bakınız, ADD Genel Başkanı Muammer Aksoy'lar, ADD Genel Başkan yardımcısı Prof. Kışlalı'lar, Org. Eşref Bilis'ler, Uğur Mumcu'lar...
Bugün Ergenekon'dan içeri atılanlara bakınız.
Yine aynı insanlar.
Atatürkçüler, devrimciler, yurtseverler!
Hapse atılanlar arasında falanca mafya babası da var diyeceksin.
İşte onlar sizin gibi temiz kalpli arkadaşlarımı aldatmak için araya serpiştiriliyor.
Bunu görmeyecek, göremeyecek bir insan mısınız siz!
ABD güdümlü Fethullahçı Gladyo, bugünkü Kontrgerila, Uğur Mumcu'ları öldürmesinden bu yana aynı operasyonu sonuçlandırma girişiminde, Kemalist devrimi yıkıp bitirme hamlesinde!
Siz temiz kalpli arkadaşlarımız ise, çeteleri bitirin çağrısı yapıyorsunuz.
Atatürk'ü bitiriyorlar, göremiyor musunuz!
Çeteleri, kontrgerillayı ABD mi bitirecek, AKP iktidarı mı bitirecek?

Mafyadan, çetelerden söz ediyorsunuz.
Size Mafya-tarikat-gladyo takımının son manzarasını hatırlatayım: Hasan Doğan'ın cenazesi
Mafya-tarikat-gladyonun üzerine gidelecekse işte oradalardı.
Çetelerin üzerine Atatürkçü, milli bir hükümet gidebilir.
Partileri kapatılıyor.
İşte çetelerin üzerine gitmek bu hareketle başlıyor.
Sizlerin Ergenekon mu bunlar diye kuşkuyla baktığınız insanlara bakın.
Burada oturanlar Bağ Kur borcunu ödeyemeyenler, çek defteri, banka hesabı bile olmayanlar.
Bunlar mı çete!
Niçin bu hatalı bakış açısındasınız?
Gladyo teoriniz gerçekçi değil.
Gladyo NATO'nun, NATO üyelerini denetleme örgütüdür!
Adresi ABD, NATO orada bulabilirsiniz.
1990 Körfez Savaşında Orgeneral Necip Torumtay Özal'ın, ABD'nin kara harekatını kabul etmedi.
İşte kopuşun başlangıcı budur!
Eşref Bitlis ABD'nin Kuzey Irak planının bozmaya giriştiği için katledildi.
Eşref Bitlis'in öldürülmesi kopuş noktasıdır.
Tarih 17 Şubat 1993.
Oradan çuval geçirmeye kadar gelindi.
Türk ordusu ABD için artık güvenilmezdi, hizadan çıkmıştı.
Bu süreçte gladyonun merkezi polisin içine taşındı.
Orada bir şeriatçı cunta oluşturuldu.
İçişleri Bakanlarına bakınız.
1973'ten beri hep şeriatçı takımının elinde oldu.
Ordu ABD'ye vaziyet almaya başlayınca merkez polisin içine kaydırıldı.
Fethullahçı gladyo.

Kuddusi Okur mu çete?
Yoksa Tayyip-Ethem ikilisi ve Fethullah vb mi?
Olayı doğru zemine oturtamazsak işin içinden çıkamayız.
Bu mektubu size tarihi bir belge olarak, kendi elyazımla, size çok değer verdiğim ve yürekten dostluk duyduğum için yazdım.
AKP yıkılıyor.
AKP sonrasını Türkiye'nin çok iyi planlaması ve hayata geçirmesi lazım.
Tarihten gelen çok sağlam bir rota var: Kemalist Devrim.
Türkiye büyük sancılarla da olsa Atatürk'ü yeniden keşif yıllarına giriyor.
Bu yolda hep birlikte olacağız, vicdanlı ve vefalı kardeşim.
Candan selam ve saygılar
Doğu Perinçek"

ERGENEKON

2008-07-26T17:13:00.000+03:00

Agarta, Hitler, Mu Kıtası, İnkalar, Apaçiler, Hintliler, Armagedion, Ergenekon....

Daha neler. Yılmaz Özdil'in dediği gibi acaba Hobbitlerle ilgili belgeler de Yeni Şafak, Star, Sabah gibi gazetelere gönderilmedi mi acaba. Çünkü Gandalf ile Veli Paşa arasında gizli bir mutabakat da yapılmış olabilir. Anlamadığım Elf'ler bu işin neresinde. Onu henüz çözemedim.

Aslında 600 yıllık bir teşkilat diyorlar ama yanılıyorlar. Bu örgütün tarihi daha eski. Kimi tarihçi 4 bin yıl, kimisi 10 bin yıl öncesine dayandığını söylüyor. Adı da Agarta değil bu örgütün. Benim ve dünyanın bildiği tek bir adı var: TÜRK DEVLETİ...

İddianameye şöyle bir göz gezdirdim. Sonuçta işim gereği sanık avukatlarıyla görüşüyorum. Aramalardan sonra hazırlanan tutanakları görüyorum. Oradaki tutanakların dışında bir sürü şey bulmuşlar. Nasıl buldular? Gizlice mi girip aradılar sonradan bilinmez ama yeni yeni belgeler (!) konulmuş oraya. Tutuklulardan bazılarını seversiniz sevmezsiniz, o beni ilgilendirmez. Ama artık ortaya çıkmıştır ki, bazı provokatörlerin, tetikçilerin dışında (ki onlar da bilinçli olarak yerleştirilmiştir o listeye) hepsi bu ülkeye gönülden bağlı insanlar. Vatanı sevmek, Hükümete muhalefet etmek ne zamandan beri suç oldu?!... Yok Uğur Mumcu'yu öldürmüşler, Danıştay'ı basmışlar, Cumhuriyet'e bomba atmışlar vs. Çocuklar güler buna...

Mesela Hrant Dink olayının şemasına bakalım:
- Haber elemanı (Büyük Abi) Trabzon eski Emniyet Müdürü, şimdinin de Emniyet İstihbarat Daire Başkanı Ramazan Akyürek'in adamı (Akyürek hakkında 2001 yılında dönemin istanbul Valisi'nin hazırladığı ve "fethullahçıdır" dediği bir bilgi notu da mevcut).
- Bu abi bir hücre oluşturuyor. Bu hücrenin içinde Yasin Hayaller de var.
- Hrant Dink'e yönelik bir eylem yapılması kararlaştırılıyor.
- Sanıkların ifadelerinde, nur cemaatiyle de bağlantıda oldukları yer alıyor ama nedense bunlar önemsenmiyor.
- Bu adamlar resmen eğitiliyor ve Dink suikastı gerçekleşiyor.
- F Tipi örgütlenmenin bu işte zanlı durumuna düşmesi gerekiyor ama yok böyle olmuyor: Suçlu Ulusalcılar, Milliyetçiler.
- Hrant Dink'in yakın arkadaşı (!) Etyen Mahçupyan Agos'un başına geçiyor. Ama Mahçupyan öncesinde nerde yazıyor: Fethullahçı Zaman Gazetesi'nde. Mahçupyan şimdi de Taraf yazarı.

Malatya'daki misyoner suikastına bakalım:
- Dönemin Malatya Emniyet Müdürü Ali Osman Kahya. Kahya ile ilgili "Fethullah'ın Copları" adlı kitapta çok ciddi bilgiler yer alıyor. Fethullahçı örgütlenmede çok ciddi rol aldığı ve bu örgütlenmenin en önemli adamlarından biri olduğu söyleniyor.
- ABD Adana Konsolosu Eric Green cinayetten çok kısa bir süre önce bu kitabevini ziyaret ediyor ama basına yansımıyor.
- Cinayetin kilit ismi Emre Günaydın Nur Cemaati evlerine gittiklerini açıklıyor (10 Haziran 2008, Akşam Gazetesi)
- Bu olaydan sonra suçlu yine belli: Ulusalcılar, Milliyetçiler...

Danıştay saldırısı ve diğer olaylarla ilgili yine bağlantılar kurabiliriz. Ama uzatmayalım. Taraf Gazetesi'nin 26 Temmuz 2008 tarihli manşeti nasıldı hatırlayın: 1923'te kuruldu 2008'de arınıyor.Amaç bu sözlerde çok iyi açıklanıyor: Cumhuriyet'le hesaplaşmak.

Yine alt alta şunları yazarsak operasyonu çok iyi özetlemiş oluruz sanırım:

- "Her gün çok değişiyor (AGSP, Kıbrıs), ama bazı temel problemler duruyor (devlet, İslam korkusu...) Ne AB, ne de ABD, T (Türkiye)'ye kendi tarihinin hakkından gelmekte nasıl yardım edebilecekleri konusunda ipucuna sahip." - 2001 yılı AB TÜrkiye TEmsilcisi Karen Fogg'un Adriaan van der Meer'e 3 Aralık 2001 tarihinde gönderidği e-posta.

- Bin Yılın Meydan Okuması - ABD'nin tarifi tamamen Türkiye'ye uyan bir ülkeyi işgal tatbikatın adı. Tatbikatın başlangıç tarihi Lozan'ın yıldönümü olan 24 Temmuz 2002. Yani yine Türk tarihiyle hesaplaşma (Türklerin Anadolu hakimiyetinin gerçekleşmesinin tescili olan bin yıl öncesine yapılan vurgu).

- "İktidarla elele 84 yıllık karanlığa son" - AKP Ulukışla Teşkilatı'nın 2004 yılında seçim minibüsüne astığı slogan.

- Ergenekon - Türklerin tarih sahnesine yeniden ve daha güçlü çıktığı büyük destanın adı. Ancak şimdi bir terör ismi olarak yansıtılıyor.

- 1923'te kuruldu 2008'de arınıyor - Kaynağı belli olmayan paralarla, bir nifak grubu olarak çıkan ve CIA ajanlarıyla evli olan Yasemin Çongar ve Amberin Zaman'ın yazdığı, "Vatanı bir kiraz ağacı ve bir kadın memesine satarım" diyen Ahmet Altan'ın yönetimindeki gazetenin Ergenekon İddianamesi'nin ortaya çıkmasından sonraki gün attığı manşet.

Yorum sizin...

YALANIN SİSTEMATİKLEŞTİRİLMESİ

2008-04-21T15:49:00.000+03:00

Aşağıdaki yazıyı önemli gördüğüm için okunması gerektiğini düşünüyorum.

----------------------------------------------------------------------------------

Bülent Esinoğlu

İşçi Partisi Genel Başkan Yardımcısı

14 Nisan 2008

Yalan, kurgusu, mizah yükü, eleştirel mesajın sağlamlığı, siyasal mizahın derinliği ilginç bir roman. Tahsin Yücel’in eline sağlık.

Bu gün işimiz yalan buradan başlayalım.

Amerikan yalanları böyle olmuyor. Çok mekanik ve çok soğuk.

General Petraeus ve Senatör Ryan Croker Amerikan senatosuna bir yalan söyledi. Bu yalan Amerikan çıkarları için ölçülmüş, biçilmiş, projelendirilmiş bir yalandır. Bu yalana projesi gereği önce Amerikan Senatosu inanacak sonra Amerikan halkı inanacak arkasından Birleşmiş Milletler inanacaktır. Daha sonra savaş makinesi olarak görev yapan CNN devreye girecek ve dünyayı inandıracaktır.

Şimdilik, “yalan” ın sistematikleştirilmesi aşamasındayız. “Saddam’ın kitle imha silahları var. Saddam El Kaide ile işbirliği yapıyor.” Yalanlarından bildiğimiz süreç işliyor.

CNN kurşunlarını sıkmaya başladı bile, Amerika yönünü El Kaide’den İran’a döndü diye. Sanki El Kaide kendilerinin organizasyonu değildi.

Önce yalanı söyleyelim.

İran, Irak’taki direnişçilere yardım ediyor. Tiyatronun birinci perdesi açıldı. Önümüzdeki günlerde bu yalanın Türk medyasında (aslında Türk değil ya neyse) sistematik bir şekilde işlendiğini göreceğiz. İran şöyle yapıyor, böyle yapıyor diye.

Ne yalan söyleyeyim bu yalana az kalsın ben bile inanacaktım. Çünkü Amerika’nın Türkiye’de şimdiye kadar yarattığı iklim buna uygun.

Hatırlar mısınız? Amerikan yanlısı köşe yazarları hep İran’ın bölgede gücünün arttığını yaza geldiler. Ve hep şunu söylediler. İran Irak’taki Şiileri yönetiyor.

İşte aldandığımız yer burası idi.

Gerçek 1, Irak’ın bağımsızlığı için mücadele eden Şii Mukteda el Sadr İran ile anlaşmalı değildir. Dini lider Sistani’ye bağlıdır. Dini liderlik rekabetinden dolayı Sistani İran düşmanıdır. Mukteda el Sadr Iraklı olarak seslenmektedir.

Gerçek 2, Amerikan kaynaklarının şimdiye dek verdikleri bilgiye dayanarak söylüyorum. Sünni ve Şii direnişçiler İran’dan silah yardımı almıyor. Saddam’dan kalan silahlar ile savaşıyor. Eğer İran silah desteği yapsa, uçakları ve helikopterleri düşürecek silah verir. Roketler ve zırh delici silahlar.

Eğer bu iki tip silah direnişçilerde olsa Irak’taki savaş derhal dengelenir.

Dünya kamuoyu Bush’un bu yalanına kanacak mı?

Amerika İran’ı vurabilecek mi? Rusya, Çin, İran ve K.Kore ne yapacak? Bu durumda Rusya Avrupa’nın petrolünü kesecek mi? K.Kore Güneye saldıracak mı? Çin Tayvan’a girecek mi? İran’ın eli armut toplayacak mı?

En önemlisi Tayyip tuzu alıp Amerika’nın yanına koşacak mı?

Karayılan dizisi

2008-04-16T00:33:00.001+03:00

Son dönemlerde izlediğim dizilerden bir tanesi Karayılan. Bu dizide ilginç şeyler olmaya başladı. En başından beri takip etmeye çalışıyorum bu diziyi. Ne zamanki ATV'yi fetoşla bağlantılı Çalık Grubu aldı, o zaman dizide bazı değişiklikler gerçekleşti. Örneğin, İstanbul'dan gelme aile de dahil olmak üzere dizinin başında başı açık olan bütün kadınlar birden bire kapalı gezmeye başladı. Bu benim dikkatimi çekti. Ayrıca "Belkıs Hanım"ı oynayan Serap Aksoy'un da bu olaydan dolayı diziden ayrıldığı söyleniyor. Çünkü Aksoy'un öldüğü bölümde hiç yüzünü göstermemesi önemli bir ayrıntı oldu. Yani o sahnede bile yoktu. Birileri bizi adım adım alıştırıyorlar mı bazı şeylere acaba diye sormadan edemedim.

"Laikçi" denen salt laikliğe takmış biri değilim. Benim için önemli olan Atatürk devrimleridir. Yani Laiklikle birlikte Milliyetçilik, Cumhuriyetçilik, Halkçılık, Devletçilik ve Devrimcilik de aynı öneme sahiptir. Sadece Laikliğe tıkılıp kalırsak, diğer 5'i gider (ki çoğunu yok ettiler ve maalesef liberalizasyon adına şu an feryat edenlerin birçoğu da buna alkış tuttu), o zaman ortada Laiklik de kalmaz. Ancak dizideki bu değişiklik konusunda kıllanmadan edemiyor insan:)

Gürol yorum yazamamış

2008-04-15T21:52:00.000+03:00

Bizim Gürol yorum yazamamış veya sayfada problem varmış sanırım. Yorumunu da bana mail olarak gönderdi. Bari ben burdan yayınlayayım:)

----------

İnsanların bu nostalji merakı beni hep düşündürmüştür. Eski fotoğraflara bakınca neden iç geçirir bu insanlar, neden ne güzel günlerdi diye başlar yakınmalar. Boşa mı yaşıyoruz yoksa yaşadıkça kötülükler unutulup iyi günler mi aklımızda kalıyor. Bu ikinci ihtimali daha çok sevdim, en azından sığınmak için.

Bu Oy Havar şiiri de bunları hatırlattı bana. Eski günler, eski günlerin şiiri, eski günlerde eski ve özel kişiye söylenen, dinlenirken sigaralar içilen şiirdi bu.

Yaşıyoruz biz keşmekeşte ve yaşadığımız hayat, mutluluklarını yaşatmıyor bize. Bu kadar yaşam var cümlede ama yaşamın kendisi yok. Nerede dersek galiba o da eskide kaldı.

Büyüyünce kirlendiğimizi söyleyen dizeler de aynı mantık çerçevesinde değerlendirilebilir belki.

Saflık ve doğallık belki de en güzeli...

OY HAVAR

2008-04-14T00:38:00.000+03:00

Yangınlar
Kahpe fakları
Korku cığlıkları
Ve irin selleri aç yırtıcılar
Suyu zehir bıçaklar ortasındasın
Bir cana bir başa kalmışsın vay vay
Pusatsız duldasız üryan
Bir cana bir de başa
Seher vakti leylim leylim
Cellat nişangahlar aynasındasın
Oy sevmişem ben seni

Üsküdar'dan bu yana lo kimin yurdu
He canim
Çiçek dağı kıtlık kıran
Gül açmaz çağla dökmez
Vurur çakmaktaşı kayalarıyla
Küfrünü medetsiz Munzur
Şahmurat suyu kan akar
Ve ben şairim...
Namus işçisiyim yani
Yürek işçisi
Korkusuz pazarlıksız
Kül elenmemiş
Ne salkım bir bakış
Resmin çekeyim
Ne kinsiz bir rüzgar
Mısra dökeyim
Oy sevmişem ben seni!

Ve sen daha demincek
Yıllarda geçse demincek
Bıcaklanmış dal gibi ayrı düştüğüm
Ömrümüm sebebi ustam, sevgilim
Yaram derine gitmiş
Fitil tutmaz bilirim
Ama hesap dağlarladır
Umut dağlarla
Düşün uzay cağında bir ayağımız
Ham carık kıl çorapta olsa da biri
Düşün olasılık, atom fiziği
Ve bizi biz eden amansız sevda
Atıp bir kıyıya bir zamanı
Yarının çocukları gülleri için
Herbirinin ayva tüyü için çilleri için
Koymuş postasını
Görmüş restini
He canım
Sen getir üstünü
Oy Havar
Muhammed, İsa aşkına
Yattığım ranza aşkına
Deeey dağları un eder ferhadın gürzü
Benim de boş yanım hançer yalımı
Ve zulamda kan ter içinde asi
He desem koparacak dizginlerini
Yediveren gül kardeşi bir arzu
Oy sevmişem ben seni!

AHMET ARİF

hüzün zamanı

2008-04-13T03:05:00.000+03:00

Geçenlerde türküleri anlatmıştım. İçimdekileri benden daha iyi anlatan varsa sözü onlara bırakmak lazım demiştim. Yine öyle bir gün sanırım. Aşağıdaki türküyü dinlemekten yorulmadım. Aşıklara tavsiye ederim...

Youtube'deki linki şöyle:
http://www.youtube.com/watch?v=QHhwUZFCsaw

Yarin Olayım

Çatık kaşılarını indir yüzünden
Bırak gözlerinin harı olayım
İçimde solmasın şu yalan dünya
Bırakta yarana merhem olayım
Ugursuz gecene uykun olayım
Dalında ağlayan goncan olayım
Yarin olayım

Ne yapsakta ömür atı durulmaz
Geçen günler pınarına yürümez
Ala sinen üstüne yüreğine sar
Bırakta yarana merhem olayım
Ugursuz gecene uykun olayım
Dalında ağlayan goncan olayım
Yarin olayım

Bulaşık

2008-01-26T21:40:00.001+02:00

Yaa bu ankaraya geldim geleli, hele de eve çıktım çıkalı en büyük derdim bulaşık oldu. aslında son iki tosunum temizler allahtan. ama bazen dalıyorlar. ikisi de aşık zaten. Geçen bir bulaşık bırakıp gitmişler, yıkayabilene aşkolsun. Neyse ki bir saatte bitti. Ama en kısa zamanda bir bulaşık makinesi alacam. Kesin karar verdim. Hem çeyiz de olur:) Bulaşığın ardından da evi biraz toparladım. Şimdi de köpüklü kahve keyfi yapıyorum. Kahve yapmayı iyi ki öğrenmişim:)

Aşkı şarkılarla anlatmak

2008-01-26T03:20:00.000+02:00

Bilindiği üzere bazen şarkılar insanların diline gelip de diyemediği çok şeyi anlatır. Bunu diyememenin iki nedeni vardır:

1- Kabiliyet yoktur. İçinde dolu dolu çok şey yaşar ama bu kadar güzel anlatamaz.

2- Cesareti yoktur insanın. Söylemez, içinde yaşar.

Başka bir seçenek varsa siz ek yaparsınız. Ben birinci gruba dahilim sanırım. Arada sırada iki güzel söz ederim belki ama bu konuda kazmalık hakimdir. Bu nedenle bazen şarkılarla anlatırım kendimi. Kendimi derken zannetmeyin ki bi bok bilmem. Hayıırrrr!.. Bilirim, işimi iyi bilirim. Bakın bu konuda mütevazi değilim artık. Çok daha iyi olmaya çalışıyorum ama iyiyim işimde. Kimseye laf da ettirmem. Ama aşk meşk, bir türlü rast gitmedi işim. Beceriksizliğimiz mi desek, bahtsızlık mı, kader mi vs. bilmiyorum. Ne dersek diyelim, mutlu olamadım. Bu blog belki de iç dökme alanı oldu benim için. iyi de oldu. Hazır bilgisayar da almışken:P içimizi dökelim. işte son günlerde iki tane favori türküm var. Aslında müziğin her türlüsünü severim. Mesela Edith Piaf. İnanılmaz bir ses. Sağolsun G.... arkadaşım temin etmişti bana şarkılarını. Bilir zaten o işi. Müzik zevki iyidir. Ama türkünün yeri de başkadır benim için. İşte bu ikisi de son günlerimin türküleri. Belki sizler de seviyorsunuzdur.

KAZIM KOYUNCU-DENİZDE KARARTI VAR

Denizde karartı var
bu gelen kayık mıdır
Ben özledim yarimi
ağlasam ayıp mıdır

Oy dumanlar dumanlar
hep dağları sardınız
Yüreğimin derdini
bilseniz ağlardınız

Karardı Karadeniz
taştı bu yana taştı
Haber verin yarime
gözlerim doldu taştı

Gemi mil ile olur
sevda dil ilen olur
Güzeller çok var amma
meyil birine olur

-------------------
YUDUM-TÜRLÜ TÜRLÜ

Her akşam aynı hüzün, yol gözler iki gözüm
Dış kapıda beklerim,avucum içinde yüzün
Her akşam aynı hüzün,yol gözler iki gözüm.
Çöktüm duvar dibine,avucum içinde yüzün

Sen gelmezsin bir türlü,dertlerim türlü türlü.
Nice dertleri çektim,bu başka türlü.
Sen gelmezsin bir türlü,dertlerim türlü türlü.
Nice dertleri çektim,bu başka türlü.

Yar sevmedin üstüne,bilmem bana kastın ne.
Bu hayat senin diye,beni üzdüğün niye
Yar sevmedin üstüne,bilmem bana kastın ne.
Bu hayat senin diye,beni üzdüğün niye

Unutamam seni yar,bu günün yarını var.
Beraber mutlu geçen günlerimiz var.
Unutamam seni yar,bu günün yarını var.
Beraber mutlu geçen günlerimiz var.

Rejim

2008-01-10T22:17:00.000+02:00

Bugün de amma dolmuşum sanırım. Rejime başladım. G.... isimli arkadaşım yine pis pis gülerek "Cumhuriyet rejimi mi" demesin valla uçarım buradan ona. Valla ciddi ciddi rejime başladım. Bizim bürodakiler bazen "seninki rejim değil ölüm orucu" diyorlar ama direniyorum. Ne yalan söyliyim bazen evde dayanamıyorum dalıyorum yemeğe, ekmeği abartmadan tabii, ama bu da 3-4 günde bir olunca valla çok acıkıyorum. Bir an önce kilo vermeye çalışıyorum ama veremedim henüz. Şimdi diyeceksiniz ki ne zamandan beri rejimdesin. Bir buçuk haftadır. Ama olsun, hiç değilse bir kilo vermeyi umut ederdim. Verdim mi bilmiyorum. Yine de hafiflemedim sanırım. Ama inat ettim bu sefer. Direnicem. Arada bir yapacağım kaçamakları şimdiden saymazsak...

Korku

2008-01-10T21:23:00.000+02:00

Uzun süredir yokum burada. En büyük avantajım kimliğimi kimsenin bilmemesi. Hiç değilse zırt pırt rahatsız edilmiyorum. Sadece iki kişi biliyor ve onlar da okuyorsa sakın benim olduğunu kimselere söylememelerini buradan da tembih ediyorum. Denk gelen okusun, içimi dökeyim diye böyle birşeyi oluşturdum. Günlük demiyelim de başka birşey diyelim buna. Ne diyeceğimi de bulamadım ama anlalışmıştır sanırım. Her neyse gelelim bugünkü mühim mevzuya.

Korku üzerine neler söylenir: milyonlarca şey. Kimisinin bilinen korkuları ve fobileri vardır. Örneğin ölmek, yanmak, boğulmak, karanlık, fare, su, örümcek vs. Kimilerini de içinde yaşadığı ilginç korkular. Kimisi metafizik şeylerden korkar, kimisi ailesine birşey olmasından, kimisi öcü gibi patronundan korkar, kimisi karısından ottan boktan işte. Birçok kişi korku yaşar. Ama cevval milletizdir, bu korkuları pek söylemeye yanaşmayız. Yiğitlik serdedir ya, söyleyemeyiz. Yiğitlik yara alır o zaman. Aslında yavşaklık da biraz karşımızdakilerdir. Öyle acayibiz ki, birinin bir korkusu varsa üzerine gitmeye bayılırız. Bende de var o özellik. "Yavşaklık" demiyorum farkındaysanız. Sonuçta kendimize biraz da kıyak geçelim:)

Ama benim de korkularım var. Bundan 5-6 sene önce korkmazdım. Hafiften gençlik döneminin verdiği sıyırma ruh hali içinde ota boka bulaşır, gecenin bir saatinde bağırarak, çağırarak yürür, kimseden korkmazdık. Kaybedeceklerimiz aklımızın ucuna bile gelmezdi. Veya gelirdi, sonra unutulurdu, yeniden gelirdi unutulurdu... böyle bir çark sürekli dönerdi. Bir süre sonra o çarkın bazı dişlileri zarar görmeye, kırılmaya başladı. Orada önce kaygılar, sonrasında da korkular başladı. Korku, garip birşeymiş. Bu arada şunu belirteyim. En başından beri söylediğim korkular, kişisel korkular. Yoksa memlekete, geleceğe dair birçok kaygımız, korkularımız var. İşte bu kişisel korkuların garipliği, insanı etkiliyor. Bir açılımını yapamam belki ama korkuyorum.

Az önce bir metin okuyordum. ASELSAN intiharları mevzusu ile ilgili. Gencecik insanlar. Başarılılar... Ne yalan söyleyeyim, o konuda benim şüphelerim var. Ama birçok kaynağın söylediği, bunlar cinayet. İleride mutlaka ortaya çıkacaktır. Ama kimbilir onların da hülyaları, planları, kaygıları, korkuları, eğlenceleri vardı. Ama başarıları birilerini rahatsız etti sanırım.

Derin konu vesselam.

Bir proje üzerinde çalışıyorum bir süredir. Çok ünlü Ortadoğu, ulusal güvenlik uzmanı ve aynı zamanda siyasetle haşır neşir bir isim, bu projeyi ilk duyduğunda dikkat et demişti. Bende ediyordum. Hatta geçenlerde karşılaşmamızda da gülerek "Sen hala yaşıyor musun" diye sormuştu. Bende "Elimden geldiğince projem bitene kadar yaşamaya çalışıyorum" dedim. Sonuçta gülüp geçtik. Ama insan yürürken arkada birilerinin nefesini hissetmeye başladı mı o zaman durum vahimdir. Yani öyle psikopatik bir nefes hissetme yok tabii ki. Sadece lafın gelişi. Ama insanın bilgisayarının internet bağlıyken zırt-pırt titremeye başlaması, telefonunda garip sesler duyması vs. insana garip geliyor. Hele titreme olayının, usta bir istihbaratçıdan "takip" olduğunu, tamamen tesadüfen öğrendiğimde çok şaşırdım. Diyorum ya garip. Valla ne yalan söyliyim, projemi sonlandırmayı hiç düşünmedim. Zaten, (mevcut düşüncem de bu) benden öncesırada bir sürü isim vardır diyorum. Ama yine de projem riskliymiş. İşte benim konuyla ilgili korkum, göçüp gitmek değil. Zaten dolu dolu yaşadık. Ailemin üzülmesini istemem tabii. Bütün dostlar içinde de iyi, güzel insandı diye hep hatırlanmak isterim. Ama tek bir korku yaşıyorum. O'nu son bir kez bana gülerken göremeden gidersem, üzülürüm. Bundan korkuyorum. O'nu güldüremedim bir türlü. Olmadı. Çok denedim, ama o beceri yok. Sonuçta belki de sıkıcı biriyim. Ama hiç değilse iyi hatırlanmak güzel.

O kadar ciddi giriş yap olayı aşka getir, küfretmeyin tamam:) Ama napalım. Kimisinin de derdi bu. Atamadığınız veya atmak istemediğiniz bir duyguya saygı gösterilmesi gerekir bence. Sonuçta kimseyi rahatsız etmiyorum. Beni tanımıyorsunuz ve düşünmenize gerek yok. Ancak umarım bu korkumu anlarsınız.

Hakkımızda hayırlısı:)

Bir dostun hatırlattıkları

2007-12-05T19:11:00.000+02:00

İlkay'ın notunu gördüm de haklılık payı var diye düşündüm. Aslında bu konu apayrı işlenecek bir yazı hatta yazılar dizisi: Ankara'da arkadaşlık olarak başlayan sonrasında da dostluğa hatta daha ötesi kardeşliğe dönüşen bir ilişkiler ağı. Bu ağ heralde ölene kadar beni saracak. İtirazımın olmayacağı bir ağ bu.

Bizimki biraz mücadele ile başladı. Bulunduğumuz yerde tanıdık birbirimizi. Hepimiz ideolojik insanlardır ve tek sevdamız ülkemizdi. Başka başka sevdalarımız da vardı tabikii ama en yüce sevda payını ülkemize ayırmış, Atatürk'ün verdiği mücadele sonucu kurulan Türkiye'mize yönelik saldırıları büyüklerimizin mücadelesi sonucu görmüş ve bedeli ne olursa olsun, Kurtuluş Savaşı'nı veren ve mazlum milletlerin umut ışığı olmuş dedelerimizin izinde bir kavgaya katılmıştık. Orada dostları tanıdım.

ilkay'ın ilk gördüğüm günü hatırlarım. Soğuk bir Ankara kışında işten evime geldiğimde yine aynı düşüncedeki arkadaşlar misafirimiz olmuştu. Ev arkadaşlarımla sohbet ediyorlardı. İlkay da onların içindeydi. Ne yalan söyleyeyim ilk başta biraz soğuk durmuştum. Aslında neyine soğuk yaklaştın diye sorsanız söyleyemezdim. Ama işte bazen altıncı hislerin de yanıldığını gösteren bir duyguydu. Ama çabuk geçti. Yavaş yavaş tanıdım. Bir sene kadar sonrası ise artık her akşam buluştuğum kardeşlerimden biriydi. Değişik bir adam bu. "Ekmek var mı ortaaam" muhabbetinin ana kahramanlarından biridir. Dünya ile aynı evde kalırken, bende para olmazdı bazen. Evde de yemek yok. Bekar evinde ne olsun ki. Dalardım bunların eve. Normalde hayatta çıkmayacağım yokuşu çıkar bunların eve girer (direk girerdim şaşırmayın, kapılarını bırakın omuzla, parmağımla açardım:)) başımı kapıdan uzatıp "ekmek var mı ortaaam" derdim. Hatta Dünya ile bir muhabbetlerini anlattılar da bana, gülme krizine girecektim. Bir gün bir gezi sırasında bir arkadaşlarının tavşan beslediğini görmüşler. İlkay da dönmüş Dünya'ya "Ortak bir tavşan da biz alalım mı eve" demiş. Dünya'nın yanıtı ise çok netmiş: "Yok lan. ...... (yani ben:) eve gelir yiyecek birşey bulamaz ekmeğin arasına tavşanı koyar yer valla." Yapar mıydım bilmiyorum. Emin değilim çünkü:) İşsizlik günlerimizde sabaha kadar kağıt oynar akşama kadar uyur sonra yeniden kalkar birşeyler yapardık. Yattığım günlerde o kadar zayıfken şimdi nasıl bu kiloları aldım hala şaşarım.

Dünya'ya gelince. İlk tanıdığında o benden kıl kapmış. Ben ise pek birşey hissetmiyordum. Bizim okulda bir arkadaş işte. Ne diyeyim. Toplantılar yapardık, ben o zamanlar görürdüm Dünya'yı. Sonra bir dönem bulunduğumuz yapı içinde bir takım krizler başgöstermeye başladı. Biz hangi ara muhabbete başladık karışıktır. Ama bir İskenderun seferimiz vardı. Orda artık iyice coşmuştuk. Kardeşimle sefer boyunca beraber takıldık. (İlkay da vardı tabi ama bu paraggrafın başlığında Dünya'yı anlattığım için sakın artizlik yapmasın:)) Yine para yok tabi ve açlıktan ölüyoruz artık. Adana girişinde bir benzinlikte konaklıyoruz. Dünya ile napalım napalım derken, bir baktım bizim yaklaşık 300 kişiden oluşan heyetimiz benzinlikteki marketten habire birşeyler alıyor. Dünya'ya "gel" dedim. "Çıkandan, ne almışsa birer parça alacağız" diye konuştuk. Karşılıklı durduk. Gelenden aldık gidenden aldık. O kadar çok yedik ki hatta "Keşke soda alan olsa da içsek" diye iç geçirirken bir baktık bir arkadaş soda ile bize doğru geliyor. Sodamızı da içtik. Bir daha da Dünya ile de ayrılmadık. Hatta bir keresinde her zamanki gibi Sakarya'daki PTT Lokalinde otururken, "O" gelmişti de benim iki elim iki ayağıma dolaşmıştı. Dünya da şaşırmışti. Şimdi o kardeşim de İlkay'un bulunduğu yer kadar olmasa da , kardeşliğimizin şehrinden çok uzakta. Burdan selam olsun ona da.

Ayrıydı kardeşliğimiz. Hatta bunların bana "Sen çok iyi okuyorsun" diyerek Metal Fırtına'yı sesli olarak sabaha kadar okutturduklarını da unutmam. Sabaha karşı artık ağzımda tükürük kalmamıştı. Aslında anlatacak o kadar şey var ki, gün gelir onları da paylaşırız. Sadece kardeşlikleri için buradan onlara teşekkür ediyorum... İyiki varsınız...

Sözde demokratların demokratlığı

2007-12-05T01:56:00.000+02:00

Şimdiye kadar kimsenin konuşmasını engellemedim, dinledim karşı çıktıysam da fikren mücadele ettim. Ama nedense bazılarının hep "faşist" olarak tanımladığı cephede yer aldım. Ülkücülük değil bu arada. Onlara da faşist diyorlar benim gibi Türk devrimcilerine de. Her neyse şu facebook'ta yaşadığım bir olay onların faşistin nasıl önünde gittiğini, hem de ABD parasıyla kurdukları derneklerle bunu savunduklarını gösteriyor. 318'e hayır de diye bir grup gibi birşey. Bunlar vicdani ret diye uydurdukları ihanetin TCK'da cezasının olmamasını istiyorlar. Bende başta bir metin gönderdim ve eleştirdim. Ancak yanıtlar geldi ve onlara da yanıt verdim. Dediklerime hiç bir şeyle saldırmadılar. en sonunda bir genç kız madde madde benim nasıl çeteleri savunduğumu, faşist olduğumu, Türk ordusunun ABD güdümünde olduğunu bana anlatmaya (!) çalıştı. Bende onun maddelerine aynı sıradan giderek uzun bir yanıt verdim. Ne bir hakaret vardı ne de setlik. Tam tersine gayet sakin yanıtlamıştım. Bir hafta boyunca yazım orada durdu ve kimse yanıt veremedi. O yazıyı yakında yayınlayacağım. Her neyse bu gece bir baktım beni üyelikten atmışlar ve yazılarımı silmişler. İşte bunların demokrasisi. ABD, AB, Barzani, PKK, Rum fanatiği, Ermeni fanatiği, Talabani, irticacı vs. olunca demokrasi oluyor ve söz alıyor ama bizlerin fikirleri kesinlikle yer bulamıyor. Bunu anlamakta zorlanıyorum desem doğru olur. Gayet iyi anlıyorum. İhanet içinde olma psikolojisi karşıdakini susturma üzerine kuruludur. Eğer millet sert çıkarsa ezik, mazlum rolü yaparlar, millet susarsa pervasızlaşırlar; ancak her iki koşulda da millete küfretmekten başka birşey yapmazlar. Boşuna onlara Soros çocukları demiyoruz. O yazımı da yakında burada yayınlayacağım.

ANKARA

2007-12-04T12:14:00.000+02:00

Küçüklüğümden bu yana bir tek şehrin hayalini kurdum: Ankara. 10 yaşından itibaren net bir şekilde hatırladığım Ankara ziyaretlerimizde bu kentin bana göre olduğu içime doğuyordu. Bir kere siyasetin başkentiydi. 10 yaşındaki çocuğun ne alakası var siyasetle demeyin. 11 yaşındayken hatırlarım, 1989 yerel seçimiydi sanırım, oturup rahmetli babamla, TRT ekranında hangi parti ne kadar oy almış, saat saat istatistiğini tutardım. Babamın ve benim yazdığım ajanda hala durur. Ayrıca taşradan gelen bir çocuk için Ankara büyük bir cennet gibidir. Hatırlarım, 1990'lı yılların başında metro kazısı vardı. Biz de tatile gelmiştik buraya. Atatürk bulvarının her tarafı şantiye gibiydi. Millet söverek geçerdi o yollardan ben ise hayranlıkla bakardım. Sonra yine büyük bir kentimize taşındık. 2 Temmuz 1994'tü taşınma tarihimin. Kamyonla ben gitmiştim. Ailenin büyük çocuğu olarak (Bu arada babamı 1990'da kaybetmiştik). O kenti de sevdim. Galiba gittiğim her yeri sevme gibi bir özelliğim var. Nefret edemiyorum. Aslında gittiğimiz kentte güzeldi. Hala da güzel anıları vardır. Arkadaşlarım var orada. Halen görüşürüm. Dostlarım var. Aylarca seslerini duymasam bile benim yanımdadırlar. Bir de karizmatik bir kenttir. Orada ilk defa kent milliyetçiliğini farkettim. Nereye gidersem gideyim o kentin insanlarıyla karşılaştığımda şöyle bir göğüslerini havaya kaldırıp memleketlerini söylerler. Ama güzeldir cidden. Sonra aşık oldum. Çoook uzaklarda bir yerlerde. İlk gördüğüm anı hala hatırlarım. Halamlara tatile gitmiştik. Orada gördüm onu. Ama fotosunu. Hatta kardeşim, ben ve kuzenim atladık hemen sorduk "Bu kim" diye. Onun hikayesini de anlatacağım size zaten. O aşk beni artık hayalini bile artık kuramadığım bir kente bir kez daha sürükledi. Ne yalan söyleyeyim, çocuktuk ve hatalar yaptım. Büyüyüp de çocuk olmak garipmiş. Onu kaybettim. Ama bir süre bıraktıktan sonra herşeyi yeniden tatmaya karar verdim. Bu kente sarıldım. Bu kente sarılmama neden olacak o kadar şey yaşadım ki, İstanbul'u sevenlere hayret ediyorum bazen. Keşmekeş, düzensizlik (Ankara'da da arttı aslında ama neyseki İstanbul kadar değil), asayiş vs. Aslında tabikii İstanbul güzel. Boğaz, tarih herşey var. Ama bilmediğimiz bir tarihte kaldı onlar. Biz göremedik o güzellikleri. Şimdi herşeyin içini boşalttıkları gibi onları da yokettiler. Hayaller gibi. Her neyse dönecek olursak konumuza, Ankara çok farklı. Sonuçta biliyorum ki, bu kenti kurtarırsak tüm Türkiye'yi kurtarırız. Hep siyasi perspektifte bakıyorum diye düşünüyorsunuz. Ama bu kentin birçok noktasında aynı zamanda aşklar vardır. O Ankara ayazında sevgiline sarılarak ısınmanın tadı hiçbir şeyde yok sanırım. İnsanın kirpiklerinin bile buz tuttuğu o anlarda, sevgilin, sevgin ısıtır seni. Yüksel Caddesi'nin Kolej girişinde kaldırımda oturan, zannımca görme duyusu az olan tombik ve bazen de küfreden eleman bile ayrı bir renk katıyor. Kimisi sevmez onu, "pislik" der. Hatta ben de bir keresinde demir üst geçitin dibinde işerken yakaladım ve bağırdım ama yine de birkaç gündür göremediğim için merak ettiğim bir simge artık. Oradan geçerken herkes mutlaka kaçamak bakışlar atıyordur. Kimisi korkarak, kimisi acıyarak, kimisi iğrenerek. Ama hangimiz ona alışmadığımızı iddia edebilir.

Yine Yüksel Caddesi'nde duran o memuru andıran heykel. Bakıyorum da kırmışlar. İçim acıyor her geçişimde. Fotoğraf çektirenler, sarılanlar, öpenler gördüm ve hoşuma gitti. İnsanlar kanıksamış durumda. Artık içimizden biri. Ama hangi ayı böyle bir şey yapar diye düşünüyorum. O da bir simge sonuçta. Dost önünde randevu verir insanlar, Hosta'ya döner yemeye giderler, Sakarya'nın ortasında millet dergi satışı yapar, Mustafa ağabey vardır "Aydınlık, Aydınlık" diye gezer barlarda. Simgelerimizdir bunlar.

Bu kenti seviyorum. Canım sıkıldığında, gider Güvenpark'ta heykellerin yanına oturur düşünürdüm. İnsanları seyreder, onların gözlerinin içinde de, benim yaşadığım sıkıntım var mı diye bakardım. O sıkıntının yalnız bende olmamasını ister, onlarda da arardım. Ama insanlar o kadar hızlı hareket ederdi ki, adeta yürümez koşarlardı, çözemezdim.

Aileme söylemedim hiç bunu ama Ankara'ya gelişler güzeldi. Sabahın mahmurluğuyla Ankara'da AŞTİ'yi görür görmez kendime gelir, eşyalarımı hazırlar, Ankara toprağına ayak basmaya, havasını tenefüs etmeye hazırlanırdım. Keşke ailemle gelsem buraya diye de içimden geçirirdim.

Neyse çok uzun oldu. Akşama kadar yoğun bir gündemim var. Yine ve Ankara'da görüşürüz...

Merhaba

2007-12-03T18:23:00.000+02:00

Anlaşılacağı üzere ilk yazım. Sonunda benim de bir blog sayfam oldu. Bilmiyorum iyi mi ettim kötü mü?!! Bu sayfaları ne kadar dolduracağım ondan da tam emin değilim ama olsun girmekte fayda var diye düşündüm. Aslında bu tür teknolojik mevzulardan fazla anlamıyorum. Bu nedenle, sayfayı şekilden şekile sokmama şimdiden alışın diyorum. Zaten anlamadığımı şu örnekle anlatabilirim. Zaten az önce bir yazı yazmıştım ama yanlışlıkla sildim ve bu yazıyı yeniden yazıp kendime iş çıkarttım. Bu tür şeylerle sizin olmasa bile benim karşılaşacağıma emin olabilirim. şimdi yeniden yazıyorum. Hatta bu blog otomatik kaydediyorsa, iki tane aynı yazıdan bile olabilir. Her neyse, bu sayfada ilerde çok güzel şeyler olabilir. Bu arada "siz" diyorum ama henüz bir okuyucu kitlem yok. Bu nedenle önce propoganda faaliyetine girişmem gerekiyor. İleride bu sayfayı okuyacak herkese şimdiden ve tekrar merhabalar. Ben geldim:)